Een droom van een bevalling!?

Ik bZwangeren moeder van 3 meiden en dus vind ik van mezelf dat ik een ervaringsdeskundige ben op het gebied van bevallen. Nou waren mijn bevallingen erg makkelijk en wens ik iedereen een bevalling toe zoals die van mij was maar toch wil ik moms-to-be waarschuwen. Want… een bevalling is lang niet altijd zo ‘mooi’ als de yoga-juf je graag doet geloven. Natuurlijk is het het einde van je periode als zwangere vrouw en je weet bij het begin van de bevalling dat er aan het einde iets onvoorstelbaar moois volgt. Maar die weg naar dat moois zou ik nou niet omschrijven als een droom. Zeker niet bij een eerste keer. Je weet namelijk van niets. Hoeveel boeken je ook hebt gelezen, hoeveel blogs en fora je ook bijgehouden hebt, hoeveel yoga of zwangerfit lessen je ook gevolgd hebt, hoeveel films je bekeken hebt… je weet niets!

En dat is maar goed ook. Ik zal jullie uit de droom helpen. Een bevalling is gewoon niet fijn. Het begint met weeën of gebroken vliezen of het verliezen van een slijmprop (net een naaktslak). En vervolgens is er bij bijna iedereen die ik ken twijfel. Is dit het nu? Gaat het nu beginnen? Heb ik nu weeën? Wat moet ik doen? Tip: bel de verloskundige. Zij is je engel voor de komende uren (dagen als je pech hebt). Zij geeft je advies en helpt je door alles heen. Hoe een bevalling verder verloopt is voor iedereen verschillend maar wees voorbereid op de volgende oncharmante gegevens: bijna elke vrouw poept tijdens de persweeën. Veel vrouwen braken tijdens de weeën. Persweeën voelen alsof je moet poepen. Heb je sterk dat gevoel? Geef een harde gil en zorg dat er snel iemand bij je is. Laat je niet verleiden tot het wegpuffen of wegblazen van je persweeën. Dat is niet goed voor jou en ook niet voor je kindje. Het gekke is dat heel veel vrouwen op dat moment niet op zichzelf vertrouwen en wachten tot er een verloskundige aanwezig is. En eigenlijk is dat helemaal niet gek, want je weet helemaal niet wat er gebeurd, het is namelijk allemaal nieuw en je vertrouwt op de mening van de deskundigen. Toch probeer ik het iedereen in zijn hoofd te prenten: als je het gevoel hebt dat je moet persen/poepen, zorg dan dat er Z S M (!!!) iemand bij je is.

En dan dat laatste stukje… Jongens geloof me, dat is niet fijn. Er staat een hoofdje op het punt geboren te worden door een gaatje wat daar eigenlijk te klein voor is. En dat doet zeer. Ik zal er geen doekjes om winden. Dit was voor mij het meest pijnlijke stukje. Die paar laatste persweeën heb je gewoon het gevoel dat je in brand staat. Maar… de redding is dan echt nabij. Want als je denkt: nu kan ik niet meer. Ik geef het op. Snijd mijn buik maar open. Dan is het einde in zicht. Bijna elke vrouw heeft dat gevoel, zo ongeveer een paar minuten voordat je baby geboren wordt. En dan is hij/zij daar… De mooiste baby op aarde. Onder de smurrie, bloed en nog behoorlijk paars. Maar toch is het de mooiste baby op aarde. Laat vanaf dat punt de mooie praatjes maar weer beginnen… ik pak even een zakdoekje, snif, snotter. Zo’n bevalling is niet fijn. Het doet pijn en het is bij vlagen vies en gênant. Maar toch waren het drie van de mooiste momenten uit mijn leven.

Succes! Je kunt het! Iedereen kan het! Jij ook! Jij al helemaal!

P.s. Note to self: huisarts bellen voor een nieuw recept voor de pil.

Share

4 Comments

  1. Elske

    Pfff, ben blij dat dat poepen tijdens de persweeën mij beide keren bespaard is gebleven… Niemand die je daar voor waarschuwt. Want inderdaad, je kan het nog zo mooi maken, maar dat (en tig andere zaken tijdens je bevalling) blijft feitelijk gewoon TE gênant! hahaha

  2. Vivian

    Breg! Wat geweldig geschreven! Over een week of 5 (of eerder of later

  3. Oh Breg, wat heerlijk geschreven. Ik wacht nog even, maar als ik dan toch op een dag besluit ervoor te gaan, ben jij mijn grote voorbeeld! X

  4. Petra Huizinga

    In 1 woord: ge-wel-dig! HAHA! Zit hier stiekem op m’n werk je blog te lezen en mijn eigen bevallingen weer helemaal te herbeleven (nu maar hopen dat er niet, net nu, een manager binnenloopt met een vraag, want ik ben er even niet helemaal ‘bij’). Maar je hebt helemaal gelijk: bevallen is pijnlijk, niet leuk en genant, maar ook tegelijkertijd zooooo mooi! Is het niet geweldig dat je dat soort gevoelens blijkbaar tegelijk kunt doormaken?! En wat rest: een prachtig mini-mensje, een kopie van jezelf en je partner, een wonder…
    PS: Blog-idee: de roze wolk, bestaat ie nou wel of niet? Na de zoveelste korte nacht geloof ik er niet meer zo in..:-(

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *