Het fabeltje “De Roze Wolk” (1)

verse baby

“Oh wat heerlijk, je zit nog lekker in je kraamtijd. Wat zul je op een roze wolk zitten met zo’n mooi kindje.”

PIEEEEPPPPPPP! Fout! Ik zal meteen nog een droom naar het rijk der fabelen verwijzen. Het leven met een pasgeboren baby is geen roze wolk. Let wel: GEEN roze wolk. Ok, je hebt net die droom van een bevalling achter de rug. Alles is netjes gehecht en je begint een beetje uit de roes te komen van de bevalling. Je eet je eerste beschuit met muisjes en drinkt wat thee. En je drinkt nog meer thee, zodat je snel moet plassen en je naar huis mag (ik ga er van uit dat je in een ziekenhuis bevalt. Hoe dat gaat als je thuis bevalt, weet ik niet). Je gaat lekker douchen, verliest nog een enorme bloedprop. Hmm… ok, daarom is een maandverbandje niet voldoende en bestaat het begrip kraamverband. Dat is dan meteen duidelijk. Je komt frisgewassen terug op de kraamkamer, kijkt verliefd naar je partner die daar met jullie versgeboren kindje staat en de eerste tranen van geluk biggelen over je wangen. Jullie vullen liefdevol de maxi cosi met jullie grote geluk en gaan op weg naar huis. Afhankelijk van het tijdstip en wat voor type je bent, staat het huis vol met familie die niet kunnen wachten om de nieuwste aanwinst te ontmoeten. Of je komt alleen thuis met jullie kleine baby.

Wat nu? In ons geval ontstond een lichte vorm van paniek. Wat moeten we doen? Wat als ze huilt? Wanneer en hoe vaak moet ze een luier? Hoe geef ik haar eten? Moet ze in een bedje liggen? Is ze niet te koud? Of te warm?  Moet er een kruik bij haar? Maar het is toch 30 graden buiten. Redding is nabij: de kraamhulp! Maar dan nog. Er komt een vreemde in je huis. Ze neemt je huishouden over en zet alle kopjes op de verkeerde plek terug. Je krijgt boterhammen met filet americain (jak) en tomaat of komkommer en je man krijgt een boodschappenlijstje mee, want zij zal vanavond wel even een heerlijke broccolitaart maken. Oh en of hij ook even bij de apotheek aambeienzalf wil kopen. Aan de ene kant is het heerlijk dat iemand je gewoon zegt wat je wanneer moet doen. Want: je weet niets! Aan de andere kant is het zo vreemd dat je ouders bent geworden, maar dat er geen gebruiksaanwijzing wordt meegeleverd. Dat mag je toch wel verwachten na zo’n bevalling. De kraamhulp is een soort van gebruiksaanwijzing. Maar help, na 8 of als je geluk hebt 10 dagen gaat de kraamhulp weg. En dan?

Dan moet je het dus alleen doen. Zit je daar thuis. Met je baby. Je partner gaat lekker fris gedoucht in zijn gestreken overhemd (dat heeft de kraamhulp nog even snel gedaan) naar zijn werk. En jij? Jij wil nog even een uurtje blijven liggen, want vannacht heb je maar 2 keer 2 uurtjes geslapen. Net als je je lekker om wilt draaien: wheeeehhhhhh! Ok, dan beginnen we weer van voren af aan: luier verschonen, flesje maken/borst geven, boertje laten, nog een keer luier verschonen want het poept zo lekker in een verse luier, verder drinken, boertje laten, schone kleertjes aan want er werd flink gespuugd bij die boer, wiegen… Gelukkig, ze slaapt. Dan ga ik even douchen… Terwijl je onder de douche staat hoor je weer een lieflijk gejammer. Toch maar even kijken. Een gele vlek in de kleertjes. Ok, nog maar een schone luier en weer schone kleertjes aan. Baby weer in bed, jij je haren uitspoelen onder de douche. Snel aankleden, zou ik er nog een wasje in kunnen doen? Wheeeehhhhh… Nee! Helaas, tijd voor een volgende voeding, het hele ritueel begint weer van voren af aan. En dat een keer of 8 op een dag.

Aan het einde van de dag komt je partner thuis en vraagt waarom er nog geen eten klaar is… Wat denk je zelf??? Maar je bent toch de hele dag thuis met een baby. En die baby slaapt toch alleen maar…

Share

6 Comments

  1. Linda

    Hahaha, recht uit het hart! En alles is heel herkenbaar!
    Kraamhulp kennen we hier niet.. Weet niet of ik dat jammer moet vinden…

  2. Caroline

    Briljant! Ja dat herken ik wel, ook al is ze inmiddels 7 weken. Dank nog voor de kind in het badje-tip zodat je samen kunt douchen, die werkt heel goed!

  3. Veer

    Geweldig Breg! Wat leuk! Vooral het ‘douche-jammer-verhaal’ is zo herkenbaar 🙂 Je hebt dan geen FB meer, maar ik wil toch hier even zeggen: I LIKE! X

  4. Ilse

    Hahaha, heel goed geschreven Breg!

  5. Petra Huizinga

    En hup, weer een waarheid als een koe! Al moet ik heeeel eerlijk bekennen dat ik bij baby nummer 3 wel redelijk op een roze wolk zat, in de kraamweek dan. Daarna was (en ben) ik alleen maar moe moe moe. En ok, zo’n lachje van je baby midden in de nacht maakt een hoop goed, maar toch…het is gewoon aanpoten. En als je er dan tenminste een beetje leuk uit ziet zou dat een hoop goed maken. Maar die groeiende wallen onder je ogen en die blubber-buik waardoor je alleen maar heel wijde kleding wilt dragen, helpen niet erg mee om je goed te voelen…
    Blogtip: slaapgebrek…*gaapt nog eens flink*

  6. kim

    Oh bregje wat heerlijk geschreven. Zo is het idd. Dit zou iedere (bijna) moeder moeten lezen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *